Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΨΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΨΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2021

Διυπουργική για τα συμφέροντα των άλλων (και όχι για τα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών)

Στις 8 Ιουνίου 2021 πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Υγείας διυπουργική συνάντηση μεταξύ της κυρίας Ζωής Ράπτη Υφυπουργού Υγείας αρμόδιας για την ψυχική υγεία, του κυρίου Γεωργίου Κώτσηρα Υφυπουργού Δικαιοσύνης αρμόδιου για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κυρίου Ελευθέριου Οικονόμου Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη αρμόδιου για θέματα αντεγκληματικής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια της "άριστης διυπουργικής συνεργασίας" πληροφορηθήκαμε πως υπογράφηκε Μνημόνιο Συνεργασίας & Κατανόησης (Memorandum of Understanding – MoU) για θέματα κοινού ενδιαφέροντος στον τομέα της ψυχικής υγείας.

Συγκεκριμένα, και σύμφωνα με το σχετικό δελτίο τύπου, η «νέα συνέργεια αποσκοπεί στην επεξεργασία του σχετικού νομοθετικού πλαισίου με στόχο, αφενός τη δημιουργία μηχανισμού για την ορθή μεταφορά και διαχείριση των περιστατικών ακούσιας νοσηλείας και, αφετέρου, την περαιτέρω θωράκιση και διασφάλιση του απόλυτου σεβασμού των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών κατά τη διαδικασία της ακούσιας νοσηλείας όπως αυτά αποτυπώνονται σε υπερεθνικές και εθνικές πηγές δικαίου.».

Προφανώς, δηλαδή, η διυπουργική συνεργασία αποσκοπούσε (ή θα έπρεπε) στην προσαρμογή των συνθηκών και διαδικασιών της ακούσιας νοσηλείας στις παρατηρήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας CPT (EΠΒ) (στο εξής C.P.T.), όπως αυτές διατυπώνονται στην από 19 Φεβρουαρίου 2019  και με τα στοιχεία CPT/Inf (2019) 5 Έκθεση.

Αναφέρουμε ενδεικτικά:

α) τη διακοπή της συστηματικής πρακτικής τοποθέτησης κρεβατιών ασθενών στο διάδρομο για παρατεταμένες περιόδους[1], για ασθενείς που χρήζουν εντατικής περίθαλψης, όπως συγκεκριμένα είναι οι ακούσια νοσηλευόμενοι, συνθήκες οι οποίες, κατά την άποψη της CPT, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως εξευτελιστικές,

β)  να πάψει η μεταφορά ψυχικά ασθενών από την αστυνομία, τη χρήση χειροπέδων και υπερβολικής βίας, ακόμη και όταν οι ασθενείς είναι δεμένοι με χειροπέδες[2],

γ) να διασφαλιστεί το δικαίωμα των ασθενών να εμφανίζονται αυτοπροσώπως στο δικαστήριο[3], και όχι να αρνούνται να του χορηγήσουν τη σχετική κλήση με το (μόνιμο) αιτιολογικό ότι «δεν είναι δυνατή η επικοινωνία μαζί του»,

δ) να τηρούνται οι νόμιμες προθεσμίες των άρθρων 96 παρ. 6 και 97 του Ν. 2071/1992, ιδίως των δέκα (10) ημερών[4], και όχι η συζήτηση των υποθέσεων ακούσιας νοσηλείας να προσδιορίζεται μετά τέσσερεις περίπου μήνες, και συνήθως μετά την έξοδο του ασθενούς από το νοσοκομείο,

ε) να ενισχυθεί η Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές με τους απαραίτητους πόρους[5], και όχι να χρησιμοποιείται προσχηματικά -και χωρίς πόρους- για τον (πρακτικά αδύνατο) έλεγχο των ιδιωτικών ψυχιατρικών κλινικών και, μάλιστα, να συνεδριάζει -όπως συχνά συμβαίνει σήμερα- χωρίς γραμματέα.

Δυστυχώς, όμως, αν και έχουν παρέλθει δυόμιση περίπου χρόνια από τη δημοσίευση της CPT/Inf (2019) 5 Έκθεσης της C.P.T. και δυο χρόνια από την ανάρτηση στον Δικτυακό τόπο Διαβουλεύσεων του ΣχΝ με τίτλο «Ακούσια ψυχιατρική περίθαλψη», που επεξεργάστηκε επί ενάμιση περίπου χρόνο η Ομάδα Εργασίας και επικαιροποίησε το θεσμό της ακούσιας νοσηλείας και σήμερα βρίσκεται σε κάποιο συρτάρι της Υφυπουργού Υγείας αρμόδιας για την Ψυχική Υγεία, η τελευταία όχι μόνο δεν προώθησε το ΣχΝ προς ψήφηση, αλλά το παρέδωσε σε ορισμένα μέλη του Δ.Σ. της Ε.Ψ.Ε. με σκοπό να το επεξεργαστούν και προσάρμουν στα ιδιοτελή δικά τους συμφέροντα καθώς και τα συμφέροντα των ιδιωτικών ψυχιατρικώνκλινικών. Σίγουρα, πάντως, όχι για «την περαιτέρω θωράκιση και διασφάλιση των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών», όπως διατείνεται στο ως άνω Δελτίο Τύπου η Υφυπουργός Υγείας.

Επιπλέον, από τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, όπως λ.χ. για το Γ.Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο» σχετικά με τα ράντζα, για το Γ.Ν.Ν.Θ.Α. «Η Σωτηρία» σχετικά με την αστυνομική βία, φαίνεται πως η "άριστη διυπουργική συνεργασία" ήταν μια ακόμη επιδεικτική ενέργεια εντυπωσιασμού (επικοινωνιακό σόου) της κυβέρνησης σε βάρος των ψυχικά ασθενών.



[1] «Η αντιπροσωπεία επικαλείται το άρθρο 8, παράγραφος 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Πρόληψη της Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας (η Σύμβαση) και καλεί τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν άμεσα την πρακτική της τοποθέτησης ανθρώπων που χρήζουν εντατικής φροντίδας και επίβλεψης στους διαδρόμους της Ψυχιατρικής Μονάδας του Γενικού Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Οι ασθενείς που χρήζουν περιορισμού ή χρειάζονται βοήθεια σχετικά με τις ανάγκες τους στην υγιεινή θα πρέπει να φροντίζονται σε νοσοκομειακούς θαλάμους, υπό στενή παρακολούθηση από το προσωπικό, και υπό συνθήκες οι οποίες σέβονται την ιδιωτικότητα και την αξιοπρέπειά τους.».

[2] «Κατά την άποψη της CPT, η αστυνομία δεν θα πρέπει να είναι ο οργανισμός που είναι υπεύθυνος για τις μεταφορές ασθενών σε ψυχιατρικό τμήμα. Το γεγονός ότι η αστυνομία δεν είναι η κατάλληλη υπηρεσία για την πραγματοποίηση διακομιδών επιβεβαιώνονται από συνεντεύξεις με τους ασθενείς, το υγειονομικό προσωπικό και τους ίδιους τους αστυνομικούς. Τα άτομα με ανάγκες ψυχικής υγείας πρέπει, καταρχήν, να μεταφέρονται πάντοτε από υγειονομικό προσωπικό. Με επιστολή της 7ης Ιουνίου 2018, απαντώντας στις παρατηρήσεις της αντιπροσωπείας του CPT επί του θέματος αυτού, το Υπουργείο Υγείας ενημέρωσε την CPT ότι το σχέδιο νόμου για την ακούσια ψυχιατρική τοποθέτηση περιλαμβάνει ένα άρθρο το οποίο ορίζει ότι η μεταφορά ασθενών στις μονάδες ψυχικής υγείας για αξιολόγηση θα διεξάγεται από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό σε ειδικά οχήματα υπό συνθήκες που απολύτως διασφαλίζουν τον σεβασμό του ασθενούς, ενώ παράλληλα θα πληρούνται οι απαραίτητες απαιτήσεις ασφάλειας. Η βοήθεια ενός αστυνομικού κατά τη διάρκεια της μεταφοράς μπορεί να ζητηθεί μόνο ως εξαίρεση. Η CPT εκφράζει την ικανοποίησή της για τη θετική αυτή απάντηση και ζητεί να χορηγηθεί η έγκριση στις προαναφερθείσες νέες ρυθμίσεις για τη μεταφορά ασθενών με ψυχικές διαταραχές. Επιπλέον, συνιστά στις ελληνικές αρχές να λάβουν τα αναγκαία μέτρα - συμπεριλαμβανομένων σαφών οδηγιών και κατάρτισης σχετικά με τον χειρισμό της μεταφοράς προσώπων που ενδεχομένως χρειάζονται ψυχιατρική περίθαλψη - εν αναμονή της εφαρμογής αυτών των ρυθμίσεων - να διασφαλίζει ότι οι μεταφορές πραγματοποιούνται υπό συνθήκες τέτοιες ώστε να εξασφαλίζεται η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια του ασθενείς. Συγκεκριμένα, οι χειροπέδες δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια αυτών των μεταφορών.Τα άτομα με ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης πρέπει, κατά κύριο λόγο, να μεταφέρονται από προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης. Όπως επιβεβαιώνεται από συνεντεύξεις με ασθενείς, με το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης αλλά και με τους ίδιους τους αστυνομικούς, η αστυνομία δεν είναι η κατάλληλη υπηρεσία για τη διεξαγωγή τέτοιων μεταφορών. Στην αντιπροσωπεία αναφέρθηκε η συχνή χρήση στενών, επώδυνων χειροπέδων, μερικές φορές για παρατεταμένες μεταφορές, που διαρκούν πολλές ώρες, από απομακρυσμένες τοποθεσίες. Αναφέρθηκε επίσης ένας ισχυρισμός περί υπερβολικής χρήσης βίας από την αστυνομία κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας μεταφοράς. Κατά την άποψη της αντιπροσωπείας, εναπόκειται στο Υπουργείο Υγείας να ηγηθεί προσπαθειών για την εξεύρεση μιας ανθρωπιστικής λύσης σε αυτό το πρόβλημα ως θέμα προτεραιότητας.».

[3] «Η CPT συνιστά στις ελληνικές αρχές να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι ασθενείς επωφελούνται, στην πράξη, από το δικαίωμα ακρόασης ενώπιον του δικαστηρίου κατά τη διάρκεια της δίκης και τις διαδικασίες ακούσιας νοσηλείας ή προσφυγής.».

[4] «Η CPT συνιστά στις ελληνικές αρχές να επανεξετάσουν επειγόντως το πρακτική που εφαρμόζεται στις ακούσιες νοσηλείες και να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι εφαρμόζονται οι νόμιμοι χρονικοί περιορισμοί.».

[5] «Η CPT συνιστά το σημαντικό αυτό κενό ελέγχου να αποκατασταθεί επειγόντως και να παρασχεθούν στους αρμόδιους εξωτερικούς εποπτικούς φορείς οι απαραίτητοι πόροι για συχνές και αιφνιδιαστικές επισκέψεις σε όλους τους ψυχιατρικούς χώρους - συμπεριλαμβανομένων των ιδιωτικών ψυχιατρικών κλινικών - όπου νοσηλεύονται οι ακούσιοι ασθενείς.».

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020

ΕΨΕ, Ο Δούρειος Ίππος των ιδιωτικών ψυχιατρικών κλινικών

Κυκλοφορεί μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κείμενο με τίτλο ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ (ΣχΝ) «Ακούσια ψυχιατρική περίθαλψη», το οποίο φέρεται να έχει συνταχθεί από την «Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία» (ΕΨΕ).*


Να θυμίσουμε ότι, για την επικαιροποίηση του θεσμού της ακούσιας νοσηλείας, συγκροτήθηκε στις 16-05-2017 «Ομάδα Εργασίας για την επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου για την ακούσια νοσηλεία», η οποία στις 23-11-2018, και μετά από δέκα πέντε (15) συνεδριάσεις, παρέδωσε στη Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας το τελικό κείμενο του ΣχΝ με τίτλο «Ακούσια ψυχιατρική περίθαλψη» καθώς και την σχετική Εισηγητική Έκθεση της Ομάδας Εργασίας. Στη συνέχεια, στις 8 Μαΐου 2019, το ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας αναρτήθηκε στον Δικτυακό Τόπο Διαβουλεύσεων για διαβούλευση, η οποία και ολοκληρώθηκε στις 22 Μαΐου 2019. Ωστόσο, λόγω των βουλευτικών εκλογών και της ατολμίας της τότε κυβέρνησης, το εν λόγω ΣχΝ «Ακούσια ψυχιατρική περίθαλψη» δεν πρόλαβε να γίνει νόμος του κράτους και έκτοτε παραμένει σε κάποιο συρτάρι του γραφείου του Υπουργού Υγείας να σκονίζεται.

Στο εν λόγω ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας προβλέπεται πως ακούσιες νοσηλείες δέχονται μόνο τα δημόσια νοσοκομεία. Η θέση αυτή θορύβησε τους κλινικάρχες, την Ένωση Ιδιωτικών Ψυχιατρικών Κλινικών και την ΕΨΕ, οι οποίοι με αλλεπάλληλες -αλλά άκαρπες- παρεμβάσεις τους προς το Υπουργείο Υγείας ζητούσαν επιτακτικά να συμπεριληφθούν στο ΣχΝ και στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας  (ΜΨΥ), που θα δέχονται ακούσιες νοσηλείες, και οι ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο φερόμενο ως ΣχΝ της ΕΨΕ. 

Διαβάζοντας το εν λόγω ΣχΝ το πρώτο που διαπιστώνεται είναι ότι, οι περισσότερες διατάξεις του -αν όχι όλες- προέρχονται αυτούσιες από το ανωτέρω ΣχΝ που εκπόνησε η «Ομάδα Εργασίας για την επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου για την ακούσια νοσηλεία».

Για ποιο λόγο, λοιπόν, ανέλαβε η ΕΨΕ να αναθεωρήσει το ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας; Ποιες ακριβώς είναι οι παρεμβάσεις της; Ποια δικαιώματα θέλει να προστατέψει ή, ποιά συμφέροντα θέλει να ικανοποιήσει;

Στη συνέχεια, το δεύτερο που διαπιστώνεται διαβάζοντας το φερόμενο ως ΣχΝ της ΕΨΕ είναι ότι, στο πλαίσιο της ακούσιας νοσηλείας, επιδιώκεται να παρασχεθεί με νόμο ισότιμος ρόλος στις ιδιωτικές κλινικές με αυτόν των δημόσιων νοσοκομείων. Δηλαδή, α) να δέχονται οι ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές απευθείας ακούσιες νοσηλείες, β) να κρίνουν αν χρήζει ή όχι ο ασθενής ακούσια νοσηλεία και γ) να εφαρμόζουν σε βάρος των ασθενών, όποτε κρίνουν, περιοριστικά μέτρα (καθηλώσεις κλπ), χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο και κυρώσεις.

Εν ολίγοις η ΕΨΕ, υπό τον μανδύα του επιστημονικού σωματείου, φέρεται να δημιούργησε και να προτείνει ένα κακέκτυπο του ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας, «κόβοντας και ράβοντας» χωρίς αιδώ διατάξεις και λέξεις, ώστε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα κυρίως των κλινικαρχών, ενώ παράλληλα να προστατεύσει, από τους ούτως ή άλλως ανεπαίσθητους κλυδωνισμούς, την υφιστάμενη εξουσία των ψυχιάτρων, που ενδεχομένως προκάλεσαν ορισμένες διατάξεις του ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας. Όλα αυτά προφανώς σε βάρος των ασθενών.

Δεν θα αναφερθούμε εδώ στην ανερυθρίαστη, απαξιωτική και προσβλητική συμπεριφορά της ΕΨΕ προς το σύνολο των μελών της Ομάδας Εργασίας με την αδέξια, ωστόσο στοχευμένη «κοπτοραπτική» της στο ΣχΝ που η Ομάδα Εργασίας εκπόνησε.

Θα αναφερθούμε όμως, ενδεικτικά και συνοπτικά, στις φερόμενες παρεμβάσεις – προτάσεις της ΕΨΕ στο αρχικό ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας:

1. Προτείνεται, να έπεται η ακούσια θεραπεία στην κοινότητα της ακούσιας ψυχιατρικής περίθαλψης,

2.   Προτείνεται, να επιτρέπεται στις ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές να κρίνουν, δια των υπαλλήλων ψυχιάτρων τους, αν ο ασθενής χρήζει ή όχι ακούσιας νοσηλείας, να δέχονται ακούσιες νοσηλείες, ακόμη και με προσωρινή διαταγή του αρμοδίου δικαστηρίου, να εφαρμόζουν, κατά την κρίση τους και ανεξέλεγκτα, σε βάρος των ασθενών περιοριστικά μέτρα όπως λ.χ. καθηλώσεις,

3.  Προτείνεται, να αυξηθεί η χρονική διάρκεια της ακούσιας νοσηλείας από τους τέσσερεις (4) συνολικά μήνες (ακούσιας περίθαλψης και θεραπείας στην κοινότητα), που προβλέπει το ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας, στους έξι (6) μήνες,

4.   Προτείνεται, να παραταθεί η χρονική διάρκεια ισχύος της εισαγγελικής παραγγελίας από τις πέντε (5) ημερολογιακές ημέρες από την έκδοσή της, που προβλέπει το ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας,  στις επτά (7) ημέρες,

5. Προτείνεται, η χρήση, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, της τηλε-ιατρικής για την αναγκαιότητα διενέργειας ακούσιας εξέτασης του φερόμενου ως ασθενή,

6.  Προτείνεται η κατάργηση του αυτεπάγγελτου διορισμού δικηγόρου που προβλέπεται στο ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας, και η αντικατάστασή του από το θεσμό της νομικής βοήθειας “κατά την έννοια του ν. 3226/2004”. Προτείνεται, δηλαδή, ο ακούσια νοσηλευόμενος να υποβάλλει ο ίδιος αίτημα ενώπιον του εισαγγελέα (λες και βλέπει ποτέ ο ακούσια νοσηλευόμενος τον εισαγγελέα ή κάποιον γραμματέα του Πρωτοδικείου), να έχει χαμηλό εισόδημα σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του προαναφερόμενου νόμου, και με την υποχρέωση να προσκομίσει, ενόσω είναι έγκλειστος, τα εκ του νόμου απαραίτητα δικαιολογητικά. Με άλλα λόγια η προτεινόμενη “νομική βοήθεια” ακυρώνει την ουσία της προβλεπόμενης στο ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας νομική υποστήριξη του συνόλου των ασθενών, οι οποίοι, είναι κοινώς γνωστό ότι, κατά τον εγκλεισμό τους, δεν έχουν μαζί τους καθόλου χρήματα, ενώ, ως έγκλειστοι, καμία δυνατότητα προσκόμισης των προβλεπόμενων στο νόμο δικαιολογητικών,

7.  Προτείνεται, να τεθεί εξαίρεση στην υποχρεωτική χορήγηση εξιτηρίου στους ασθενείς εκείνους για τους οποίους δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες προθεσμίες, όπως λ.χ. του δεκαημέρου για την εκδίκαση της υπόθεσης, του πενθήμερου για την έκδοση της σχετικής απόφασης, την προ σαρανταοκταώρου από τη δίκη επίδοση της κλήσης προς συζήτηση, ορίζοντας ότι: «εκτός και αν συντρέχουν ανεξάρτητοι της Μονάδας Ψυχικής Υγείας λόγοι ανωτέρας βίας»,

8.  Τέλος, η ΕΨΕ, στους καταστατικούς σκοπούς της οποίας αναφέρεται, στο άρθρο 2 υπό δ’, ότι: «δ) Η προάσπιση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων με κατ' εξοχή γνώμονα το σεβασμό της προσωπικής τους αξιοπρέπειας και των ατομικών τους δικαιωμάτων (τήρηση του απορρήτου, παρέμβαση υπέρ αυτών, κλπ).», φέρεται πως προτείνει, με σκοπό να μην διακυβεύσει την εξουσία των ψυχιάτρων και σε βάρος των ψυχικά ασθενών, να αφαιρεθεί ολόκληρη η παράγραφος 2 του άρθρου 17 του ΣχΝ της Ομάδας Εργασίας, απαξιώνοντας χωρίς αιδώ τους ψυχικά ασθενείς και αυτό διότι οι ίδιοι οι ασθενείς, οι σύλλογοι και οι λοιπές ομάδες και οργανώσεις ψυχικά ασθενών είχαν ζητήσει να συμπεριληφθεί η συγκεκριμένη διάταξη στο ΣχΝ, και η οποία αναφέρει καταλεπτώς:

«2. Οι προγενέστερα εκφρασθείσες επιθυμίες του ασθενή σχετικά με ιατρική παρέμβαση θα λαμβάνονται υπόψη, προκειμένου για ασθενή, ο οποίος, κατά τον κρίσιμο χρόνο, δεν είναι σε θέση να τις εκφράσει ή να τις επαναδιατυπώσει. Οι προγενέστερα εκφρασθείσες επιθυμίες καταρτίζονται με συμβολαιογραφική πράξη ή ιδιωτικό έγγραφο βεβαίας χρονολογίας, έχουν απεριόριστη χρονική διάρκεια ισχύος, ενώ μπορούν ελεύθερα να ανακληθούν από τον ίδιο τον ασθενή οποτεδήποτε, γνωστοποιούνται δε στον θεράποντα ιατρό από τον ίδιο τον ασθενή ή τρίτο κατά τη διάρκεια της ακούσιας ψυχιατρικής περίθαλψης.».

Για ποια δικαιώματα μιλάμε; Για τα δικαιώματα ποιων; 

_________________

* Κατά τη μετατροπή του αρχικού κειμένου της Ε.Ψ.Ε. από αρχείο word σε αρχείο pdf διατηρήθηκε η αρχική ορθογραφία του κειμένου και η αρίθμηση των άρθρων, ενώ τροποποιήθηκαν: η γραμματοσειρά, η στοίχιση του κειμένου, οι αποστάσεις μεταξύ των παραγράφων κλπ επουσιώδη σημεία, κυρίως ως προς την εμφάνιση του  κειμένου.

.  

 

Τρίτη 14 Απριλίου 2020

Ο «ψυχιατρικός μιθριδατισμός» (;) κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19


«… και είμαι στο θάλαμο
εννιά για το καλό μου…»
Γιάννης Μηλιώκας,
LP, Album, 1986 Minos.


Το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (Ε.Ψ.Ε.) εξέδωσε χθες (13/04/2020) Δελτίο Τύπου (χωρίς να αναφέρονται οι ιδιότητες και τα ονόματα των συμμετεχόντων μελών του (!))[i], και χαρακτηρίζει ως “ατυχές” το από 8/04/2020 δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών (ΕφΣυν) με τίτλο: «Οι ψυχικά ασθενείς “στο απόσπασμα” λόγω κορωνοϊού»[ii].
Το δημοσίευμα αναφερόταν στα πρόσθετα περιοριστικά μέτρα που πάρθηκαν σε βάρος των ψυχικά ασθενών, οι οποίοι νοσηλεύονται σε ΨΤΕ ή είναι ένοικοι στεγαστικών δομών.

Σημειώνεται ότι, σχετική ανάρτηση -με αυτή του δημοσιεύματος- είχε προηγηθεί (στις 25/03/2020) στο ιστολόγιο (blog) «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ», με τίτλο: «Δικαιώματα ψυχικά ασθενών στην εποχή της πανδημίας COVID-19»[iii].

Επιτρέψτε μου, πριν αναφερθώ στα βασικά σημεία του Δελτίου Τύπου του Δ.Σ. της Ε.Ψ.Ε. σχετικά με τους “πρόσθετους” περιορισμούς (δηλ. απαγόρευση εξόδου και στέρηση της χρήσης κινητών τηλεφώνων, διαδικτύου και βιντεοκλήσεων), να δούμε τι αναφέρει η Ειδική Επιτροπή στο από 20-12-2019 έγγραφό της (σ.σ. δηλ. έγγραφο το οποίο εκδόθηκε πριν την έναρξη της πανδημίας), σχετικά με τη χρήση κινητών τηλεφώνων από τους νοσηλευόμενους στα ΨΤΕ.

Στο έγγραφο, λοιπόν, της Ειδικής Επιτροπής αναφέρεται μεταξύ άλλων ό,τι: «[...] όταν ένας ασθενής νοσηλεύεται, η επικοινωνία με την οικογένειά του και τους οικείους του αποτελεί, εκτός από αναφαίρετο δικαίωμά του, και βασικό υποστηρικτικό στοιχείο της θεραπείας του [...]», ενώ λίγο πιο κάτω αναφέρεται ό,τι: «[...] Ως εκ τούτου, η Ειδική Επιτροπή θεωρεί αναφαίρετο δικαίωμα των νοσηλευόμενων να έχουν στην κατοχή τους και να χρησιμοποιούν τα κινητά τους τηλέφωνα, όμως, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, όπως θα πρέπει να είναι ρυθμισμένα στη δόνηση, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη λήψη φωτογραφιών και βιντεοσκόπησης κ.λ.π., και γενικώς θα πρέπει να μην προσβάλλεται από τη χρήση τους η αξιοπρέπεια και ιδιωτικότητα των υπολοίπων ασθενών. [...]»[iv].

Ας δούμε, σε “διπλή” ανάγνωση θα έλεγα, τι αναφέρουν τα βασικά σημεία του Δελτίου Τύπου του Δ.Σ. της Ε.Ψ.Ε. σχετικά με τους πρόσθετους περιορισμούς (σ.σ. εξόδων και χρήσης κινητών και διαδικτύου), καθώς και το τι πραγματικά λένε τα βασικά αυτά σημεία:

1.     Αναφέρεται στο Δελτίο Τύπου ό,τι: «[…] Ο περιορισμός της εξόδου στον περίβολο της κλινικής (όπου αυτός υφίσταται) στοχεύει στην αποφυγή συγχρωτισμού των ασθενών με εκείνους άλλων τμημάτων και την προφύλαξή των από ενδεχόμενη διασπορά του COVID 19. […]».
1.1   Σχολιασμός: Με άλλα λόγια, στο Δελτίο Τύπου ομολογείται ευθέως, κατ’ αρχήν, πως πράγματι υφίσταται -σίγουρα μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον- ο «περιορισμός εξόδου στον περίβολο της κλινικής». Για να αιτιολογηθεί η εφαρμογή των πρόσθετων αυτών περιοριστικών μέτρων το Δ.Σ. της Ε.Ψ.Ε. επικαλείται την προστασία των ψυχικά ασθενών «από ενδεχόμενη διασπορά» του κορωνοϊού SARS-CoV-2. Παραδόξως όμως, όπως θα δούμε να αναφέρει στη συνέχεια, άρχισαν να προγραμματίζονται έξοδοι των ψυχικά ασθενών, προφανώς μετά από το “θόρυβο” που προκάλεσαν τα ανωτέρω δημοσιεύματα.
2.     «[…] Ήδη έχει αρχίσει η προγραμματισμένη έξοδος των ασθενών στον περίβολο με συνοδό εργοθεραπευτή και νοσηλευτή. […]».
2.1     Συμπτωματικά, λοιπόν, και μετά το “θόρυβο” που προκλήθηκε από τα δημοσιεύματα (σ.σ. στο blog στις 25/03/2020 και το δημοσίευμα στην ΕφΣυν στις 8/04/2020), το Δελτίο Τύπου μας ενημερώνει πως («ήδη») άρχισαν να προγραμματίζονται έξοδοι των ασθενών.
3.      Αναφέρεται στο Δελτίο Τύπου ό,τι: «[…] Αναφορικά με την χρήση κινητών τηλεφώνων τονίζεται ότι δεν άλλαξε το καθεστώς χρήσης των κατά την διάρκεια της πανδημίας. Υφίσταται δηλαδή η δυνατότητα χρήσης των (ως τηλεφώνων!!) από τους ασθενείς. Σε κάποιες ψυχιατρικές κλινικές το κινητό παραδίδεται στο νοσηλευτικό προσωπικό και χρησιμοποιείται από τον εκάστοτε ασθενή οποτεδήποτε αυτός επιθυμεί να επικοινωνήσει. Άλλωστε, σε κάθε ψυχιατρικό τμήμα υφίσταται κοινόχρηστη τηλεφωνική γραμμή για την επικοινωνία των ασθενών.[…]».
3.1    Σχολιασμός: Από το ανωτέρω απόσπασμα προκύπτει ότι το Δ.Σ. της ΕΨΕ, είτε αγνοεί τις συστάσεις της Ειδικής Επιτροπής σχετικά με τη χρήση κινητών τηλεφώνων επειδή δεν ενημερώθηκε, είτε τις γνώριζε αλλά δεν τις έλαβε υπόψη του. Προκύπτει, επίσης, πως μετά τις απαγορεύσεις των επισκέψεων και των αδειών δεν λήφθηκε μέριμνα ώστε να διαμορφωθεί ένα διαφορετικό καθεστώτος σχετικά με τη χρήση των κινητών τηλεφώνων και διαδικτύου. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΧΡΗΣΗΣ των κινητών τηλεφώνων παρέμεινε το ίδιο (“δεν άλλαξε”).
3.2     Σχολιασμός: Το Δ.Σ. της Ε.Ψ.Ε. ισχυρίζεται ότι, υφίσταται “η δυνατότητα χρήσης των (ως τηλεφώνων!!)” (σ.σ. προσέξτε, μόνο ως τηλεφώνων), ενώ ταυτόχρονα δεν κάνει την παραμικρή αναφορά στη δυνατότητα των νοσηλευόμενων να έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο και τις βιντεοκλήσεις, όπως συνιστάται στην από 20/03/2020 Δήλωση Αρχών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας (ΕΠΒ)[v].
3.3 Σχολιασμός: Παραδέχεται, τέλος, ότι μόνο “σε ΚΑΠΟΙΕΣ ψυχιατρικές κλινικές παραδίδεται το κινητό τηλέφωνο στο νοσηλευτικό προσωπικό και χρησιμοποιείται (;) από τον εκάστοτε ασθενή οποτεδήποτε αυτός επιθυμεί να επικοινωνήσει.”.

Το περιεχόμενο του εν λόγω Δελτίου Τύπου του Δ.Σ. της Ε.Ψ.Ε. δεν στοιχειοθετεί τον ισχυρισμό “ατυχές” δημοσίευμα, και γι' αυτό, κατά την εκτίμησή μου, εκθέτει όλο το Σώμα της Ε.Ψ.Ε..
Ακολούθως, τα μέλη του Δ.Σ. που υπέγραψαν το Δελτίο Τύπου φαίνεται πως δεν αντιλήφθηκαν ότι, τα μέτρα περιορισμού που επιβλήθηκαν από την Πολιτεία έχουν σκοπό να προληφθεί η εξάπλωση του κορωνοϊού, χωρίς να έχουν ανασταλεί επιμέρους ατομικά δικαιώματα, ιδίως  των ψυχικά πασχόντων.
Κατά συνέπεια, λοιπόν, και σύμφωνα με την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 του Σ), υπό την έννοια της ισότητας ενώπιον των περιορισμών, οι ψυχικά ασθενείς έχουν κατά τη διάρκεια της πανδημίας τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους υπόλοιπους πολίτες.

Περαιτέρω, για να δικαιολογηθεί ο «ψυχιατρικός μιθριδατισμός» υποστηρίζεται στο Δελτίο Τύπου ότι, “τα μέτρα  αυτά (σ.σ. της απαγόρευσης εξόδου, της στέρησης της χρήσης κινητών τηλεφώνων και της απαγόρευσης πρόσβασης στο διαδίκτυο) στοχεύουν στην διασφάλιση του αγαθού της υγείας των ασθενών, το οποίο σε περιπτώσεις ιατρικής αναγκαιότητας δύναται να υπερτερεί εκείνου της ελευθερίας”. Με άλλα λόγια, υποστηρίζεται προσχηματικά ότι τα ως άνω μέτρα περιορισμού εφαρμόστηκαν για το “καλό” των ψυχικά ασθενών.

Θα περίμενε κανείς από έναν μεγάλο επιστημονικό σύλλογο, όπως η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία, η οποία, παρεμπιπτόντως, στους σκοπούς της συμπεριλαμβάνει την προάσπιση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων[vi], να προτείνει στις Διευθύνσεις των ψυχιατρικών νοσοκομείων “αντίβαρα” στους περιορισμούς που έθεσε η Πολιτεία, ιδίως στην απαγόρευση των αδειών και του επισκεπτηρίου των ψυχικά ασθενών, χρησιμοποιώντας και τις συστάσεις που αναφέρονται στη Δήλωση Αρχών της CPT. Δυστυχώς, δεν το έπραξε.



[i] Το Δελτίο Τύπου της Ε.Ψ.Ε. εδώ: http://ow.ly/yd2d50zcLEz
[ii] Το δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών με τίτλο: «Οι ψυχικά ασθενείς “στο απόσπασμα” λόγω κορωνοϊού» εδώ http://ow.ly/aNRH50zdsH1http://ow.ly/aNRH50zdsH1
[iii] Την ανάρτηση, στις 25/03/2020, στο ιστολόγιο (blog) «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ» εδώ http://ow.ly/kWUJ50zdsNC
[iv] Το έγγραφο της Ειδικής Επιτροπής σχετικά με τη χρήση των κινητών τηλεφώνων από νοσηλευόμενους στα ΨΤΕ εδώ: http://ow.ly/VpMG50zcTYQ
[v] Την από 20/03/2020 Δήλωση Αρχών της CPT εδώ https://mhttps://rm.coe.int/16809e1c56
[vi] Βλ. εδώ το άρθρο 2, υπό γ' του καταστατικού της Ε.Ψ.Ε. το οποίο αναφέρει καταλεπτώς: «γ) Η προάσπιση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων με κατεξοχήν γνώμονα το σεβασμό της προσωπικής τους αξιοπρέπειας και των ατομικών τους δικαιωμάτων (τήρηση του απορρήτου, παρέμβαση υπέρ αυτών κ.λ.π.)».